அலங்காரம்

அவளை சந்திக்க முடியாத இரவு

அவனுக்கு வேதனையானது

அந்த இரவு அவனுக்கு

நீண்டு கொண்டே போனது

நட்சதிரம் நிலவொளி எல்லாம்

இருண்ட கண்டமானது

விளக்கு

உளைத்துக் களைத்து ஓய்வுக்குச் செல்கிறான் சூரியன்

அதன் தடிப்பில் மெளப்பொழுதின் இரசனைகளைக் காவிக்கொண்டு தொன்றலும் தீண்டத்தொடங்கியது

அப்போதுதான் அவள் வருகை

பூவே வெட்கமா?

மலர்கலே மன்னித்து விடுங்கள்

உங்களை பறித்து

என் காதலிக்கு பரிசளிக்க விரும்பவில்லை

நாளை அழியும் நீங்கள்

அவளின் பிரிவைத் தாங்க மாட்டீர்கள்

உயிருக்கு

பூவுக்குப் புரியாது

ஏந்திநின்ற காப்பின் பயன்

நேற்றைக்கு என் நினைவும்

பூவின் ஒப்பனையே

புதைகுழி இராகம்

இதோ 

எங்கள் கைகளில்

கொதிநீரும்

சீழும் உள்ளது 

இதை 

அவர்கள் சுவைக்கட்டும்

எனது தாயகம்

என் தாயகம் 

அதுவே எனது தாய்மடி

எனது காதலின் தேசம்

குருதியின் ஓட்டம்

உள்ளக் குமுறல்

அடக்குமுறைக்கெதிராக கிளர்ந்ததேசம்

அதிகாரத்தின் சட்டைகளை கிழித்ததேசம்

அகில உலகையும் ஆட்டிய தேசம்

அவர்கள்

காலத்தால் சுருங்கியவர்கள்

கதைகளைக்

கேட்க வெறுக்காதீர்

அவர்கள்

நிழலின் பின் தவிக்கும்

ஒளிக்கீற்றுக்கள்

சாடை

கரையா பொழுதிலே

கவிதையும் வானமும்

நிலவுக்கு முத்தமிட

தாமரையின் மேலமர்ந்து

தாலாட்டுப் பாடிஎழ

மலை ஒன்றின் உச்சியதாய்

நீர் வீழ்ச்சி சல சலத்து

மௌனத் திரை உடைந்து

தாய் மார்பாய்

பால் சுரக்க

நினைவில் பூத்த அல்லி

அந்திவானம் கறுத்திருக்கு

அடைமழையும் காத்திருக்கு

நெஞ்சுக்குள்ள பூத்த அல்லி

கரை தடவக் காத்திருக்கு

நிலவுக்கு தூது செல்ல

தென்றலும் தவமிருக்கு

நெஞ்சுக்குள்ள அவள் நினைவோ

நீரூற்றாய் வழிந்திருக்கு

விலக்கல்ல நான்

தெட்டு விட 

எத்தனித்துக் கொண்டே இருக்கின்றேன்

ஏனோ முற்றுகையிட முடியாத 

எண்ணம் எனக்குள்

தட்டித் தட்டி

பாளையின் பயனை அருந்தியபோது

வலிக்கும் சுகத்திற்கும் இடையான

இரட்டை தன்மையில்

எண்ணத்தை விழிக்கின்றேன்

உளைப்புக்கும் வறுமைக்கும் இடையில்

ஒற்றுமையைத் தேடி 

வயிற்றுக்கும் வாழ்க்கைக்கும் இடையில்

மரணம் ஊஞ்சல் ஆடுகின்றது

தனிமை கரைத்த பொழுது

மேகம் கருக்கும் நேரம் பெண்நே

மின்னல் ஒழிரக்கண்டேன்

கூந்தல் மறைவில் நின்று கண்நே

வானம் கரையக்கண்டேன்

கலங்கிப்பின் தெளியும்

எல்லாவற்றைவும் மறந்துவிட்டாயா?

பார்க்கப்போனால் மொளனமான இந்த உலகத்தில்
நமக்குள் இருக்கும் காற்று 
ஆத்மாத்தமாக நம்மை இயக்குதென்பேன்

நமது இதயங்கள் என்றும் 
சச்சரவிட்டுக் கொண்டதில்லை
நமது எண்ணங்களைத் தவிர

எண்ணங்கள் அவ்வப்போது
இங்கிருந்து பொறுக்கி
கற்பிக்கப்பட்டவையே என்பேன்

விடிவே கனவு தரும்

அடுத்த இலையுதிர்காலம்
தெற்கே வரவேண்டும் 
என்றுதான் விரும்புகிறேன்

ஆசையின் பிடியில்
அறியாமையின் போறில்
எங்கள் வீட்டு முற்றத்தை மட்டும் 
எத்தனை தடவை நாங்கள் சுத்தம்செய்வது

மேகம் கொண்ற பொழுது

எனக்கொரு முகவரி தேடி
இரவினைப் புரவிகளாக்கி
சாட்டையில் புறத்தினை தோய்து
தனிமையில் சொர்ப்பணம் கொண் (ஆள்)



இருதயம் துடித்திடும் போது
என் கணம் நீண்டிடும்போது
விடத்துடன் நாகத்தை தேடி
விடை கொடு உடலிம் உயிரே

ஊர்

ஆடி மழை பெய்திருக்கு
தேடிப் புல் முழைத்திருக்கு
ஏரு மேலே சேறு பூச
எங்கிருக்கான் விவசாயி

கட்கடங்கள் நிறையூரில்
கணணிக்குள்லே உறவுதேடி
காலத்தைத் தவறவிட்டு
கலங்க போரான் விவசாயி

எத்திசை ஈர்ப்பு

டிக் டிக் டிக்
காலக் கனி இதழில்
தேன் கழிக்க அளி
தூக்கத் தொலைதலினை
காத்தல் ஆக்கியதே

விண் கருக்கலுர
வன் புனர்ச்சி கொழும்
கண் மறுத்த வளி
தன் உணர்ச்சி புக -சித்தம்
கலங்கியதே

ஆராரோ ஆரிவரோ

ஆராரோ ஆரிவரோ ஆராரோ ஆரிவரோ

ஆராரோ ஆரிவரோ ஆராரோ ஆரிவரோ

நீர் ஆளும் பூமியிலே  வந்துதித்த நித்திலமே

நீல வான் வெளியில் ஓளி கொடுக்கும் சூரியனே

அழகோவியம்

ஒரு அழகோவியம் உயிரானதே
அதன் பார்வையில் என் உயிர் போகுதோ
இது நாள்வரை தவம் செய்ததை
இமை கொண்றதே இதுதான்விதி

வலி என்பதா சுகம் என்பதா
தெலைதூரத்தில் உந்தன் குரல்
கரைகின்றதே காதல்மனம்
முகம்பார்க்கவா உயிர் நோகிறேன்

வரும் காற்றிலே உன்வாசனை
எடுத்தே அன்பே உயிர்வாழ்கிறேன்
தவம் செய்கிறேன் எனைக் கானவே
எழில் கொஞ்சுதே உந்தன்முகம்

மலர் பாதத்தால் மண் தொட்டதால்
பூ-வனம்மானதே பாலைவனம்
நிழல் கொள்ள நான் திரியாகிறேன்
இது போதுமே உயிர்வாழுமே
ப.பார்தீ

எங்கள் மரணங்கள்

அவர்கள் முகங்கள் கிழிந்து
சாட்சிகள் போராளியாக்கப்படும்போது 
அதன் 
பூகம்பத்தில் இருந்து
புதிய தேசத்தின் பரிநாமம் பிறப்பொடுக்கும்

விழிப்பு

உலகில் ஒரு புது விழிப்பு
தூக்கக் கலக்கத்தை போக்குவதான விழிப்பு
செலவின் எச்சங்களுக்கு 
இலாபத்தின் சேர்க்கையின் விழிப்பு

முன்பு பசுமையாக இருந்த வயல்கலும்
வைகரைப்பொழுதின்
வரவைக் கொண்டாடிய சோலைகலும்

தொலைந்த மந்தைகள்

நாட்டைபற்றி எனக்கு

என்ன கவலை

நீதி கிடைத்தால் என்ன

நிலம் அழிந்தால் என்ன

நான் வேற்றுக் கிரகவாசியா

இல்லை

வெளிநாட்டில் குடிபுகுந்த

ஈழத்து தமிழன்

அந்தம் இனியில்லை

மூடு பனி இரவில்

மூக்காடு செப்பனிட்டு

நீரில் அல்லிபோல

நெஞ்சுக்குள் பூத்த மலர்

ஓலைக் கூறை இடை

ஒழுகும் நீரினைப்போல்

காலத் தேவையதாய்

கண்ணுக்கள் பதிசெய்ய

வதனம் என் வசந்தம்

இரவின் தனிமையில்

தூங்கிக்கிடைக்கும்

நட்சத்திரங்களை

மேகக்கூட்டம் மூடத்தொடங்கி விட்டது

மின்னல் ஒளியில்

பொழுது புலர்ந்விடாதா என

பூமியில் மொட்டுக்கள்

ஏங்கித்துடிக்கின்றது

அழியும், ஆகும்

பிரிவே பிரபஞ்சத்தில்

பிழந்து கிடக்கும்

எண்ணற்ற வடிவங்கள்

இரவின் தனிமையில்

விழித்துக்கிடக்கும் நட்சத்திரம்

ஒவ்வொன்றும் அதற்குச்சாட்சி

அந்தப்பக்கம் கிழிஞ்சு போச்சு

சில ஆண்டுகளுக்குமுன்

வேந்தனின் அரியனைக்கு

விசிரிய சாமரம்

விழாகாலச் சிறுவரின்

கள்ளன் காவல்த்துறை

விளையாட்டாக

ஒழியச் சொல்லுவாராம்

ஒழிஞ்சத தேடியும்

பிடிப்பாராம்

என்ன இலாபம்

என்ன நட்டம்

கணக்கிலயும் புலியாம்

போகட்டும் போகட்டும்

போனது பயங்கரம்

என்பாராம்

நாளைக்கு அவர் வீட்ட

செங்கொடியன் கிட்டிடா

சினைச்சேதம் ஆகிடுமாம்

நீதிக்கு கண்ணிருக்காம்,,,,

பாவம்

அது நிறக்குருடு ஆகிட்டடோ?

ஒப்பாரி கேக்கல்லயாம்

சப்பானி ஆகிட்டாறோ

தப்பா நினைக்காதங்க

அவர் அப்பாவும் அப்படிதான்

அரசியல் விளையாட்டில்

அம்மாவும் அப்படிதான்....

ஐயோ 

இது என்ன ஒப்பாரி

அந்தப்பக்கம் கிழிஞ்சு போச்சு

சுசுசுசுசுசுசுசுசுசுசுசுசுசு!!!

ப.பார்தீ

நம்பினோர் கைவிடப்படார்

நடு நிசிக்கனவா
இல்லை நாலடியார் வரியா
பொருள் ஒன்றோ
பூமியில் புதையும்வரை
அன்பு

இது என்ன
இரசனையில் மாற்றமோ
இல்லை
இரசாயன மாற்றமோ
எது வான போதும்
என் அருகில் நீ வேண்டும்