பிறப்பு

என் கல்லறையின்
கதவு திறக்கப்பட்டு விட்டன
என்னை வரவேற்பதற்காக
மலர்த் தோட்டங்கள் வாடி நிற்கின்றன

உரிமையில்லாத உலகில்
உரிமைக்காக
உயிர்கள்
தன்னை அழித்துக்கொள்கின்றன

என் காதலி

நயவஞ்சகமாக சூரையாடப்பட்ட
என் காதலி
கைவிடப்பட்டிருக்கிறாள்

தேசங்கள் என்ற பின்னனியில்
அவள் சேலைகள் கவரப்பட்டு
அம்மணமாகத் தவிக்கின்றாள்

சொந்தம்

நான் தனியாக
உணர்ந்ததில்லை
தனிமையை

எனக்குள் என் பரம்பரைகள்
சே ஆக மார்க்ஸ் ஆக
என் தேசியத் தலைவராக(மேதகு வே.பிரபாகரன்)

நாளை

பழமெனும் நிலையில்
மாற்றம் காணும்
முற்றிய விதைகள்
மீண்டும் எழும் விருட்சமாய்

இயக்கவியலின்
இருபக்கங்களையுணராத உலகு
தோல்வியைப் புதிய வெற்றியின்
தொடக்கமாகக் கொள்வதில்லை

இனியும் வேண்டாம்

நம்பிக்கை எனும் அச்சாணியில்
உண்மைச் சக்கரம்
சுழல விடப்பட்ட நாள்
விவாதங்களுடன் தொடக்கம்

இதயத்துடிப்பு
மழையுடன் கூடிய இடியாக
மனம் எனும் நிழலின் துண்டலால்
மார்பைப் பிழந்தது

புழுங்கும் மானிடம்

கருவிகள் கையாலத் தொடங்கியவன்
உணர்வுகளை தொலைத்து விட்டானோ?

உண்மை ?
இயந்திரம் காலத்தை சுருக்கியதா ?
கண்டு பிடித்தவனை  இயந்திரமாக்கியதா ?

?

மண்டியிட்டவர்கள்
நிமிர வைப்பதாகச் சொல்கிறார்கள்

பிச்சை எடுத்தவர்கள்
தருமம் தருவதாவதாகச் செல்கிறார்கள்

காட்டிக் கொடுத்தவர்கள்
காப்போம் என்கிறார்கள்

குறுக்கு வழியில் வந்தோர்
நேர் வழியை துாற்றுகிறார்கள்

ஆடுகளம் இல்லாதோர்
அணியில் சேரத் துடிக்கிறார்கள்

கண்களை மூடி விட்டு
சூரியனைத் தேடுகிறார்கள்

அவர்கள் போராட மனமில்லாதவர்கள்
விடுதலை பற்றி பேசுகிறார்கள்
ப.பார்தீ

நசுக்கப்படட்டும்

எம் கனவுகள்
பாதியில் கலைக்கப்பட்டு விட்டது

வலிகளின் ஏக்கங்களுடன்
வாழ்கை நீழ்கின்றது

நமக்காக

விசிரியின் காற்றை
அனுபவிக்க முடியாமல் முகங்கள்
செங்குருதியால் தீட்டப்பட்ட
எல்லைக் கோட்டுக்குள்

வாழ்ந்த மாவீரர்களின்
எண்ணங்கள்