சுதந்திர தாகம்

அவர்கள் கல்லறைகளில் இருந்து

அதற்கான கருவறைகள்

திறக்கப்படட்டும்

எதிர்கால தேவை உணர்ந்த

விடுதலை விரும்பிகளின்

வார்தைகளில் இருந்து பிறக்கட்டும்

எண்ணப்பட்ட சடலங்களின்

ஏக்கங்களில் இருந்த

பூத்தெழட்டும்

சீரழிக்கப்படும் சேலை 

நுால்களில் இருந்து

நெய்யப்படட்டும்

வாடா மலர் தோட்டம்

நீ பதித்த தடங்களிலே

நினைவு பூத்தெழுக

நின் தூர சுமை மட்டும்

நெஞ்சுடைத்து விம்மி எழ

அங்கோர் மழைக்காலம்

ஆழ் மனது குடை தேட

கீழ் திசையும் மேலாகி

கரு முகிலில் ஆழ்ந்துவிட

காலைக் கரு உடைக்கும்

சேவலினம் தூக்கம் விட

வேலைச் சுமை பருகி

நீந்தும் மானிடர்போல்

தவிப்பு

நினைவுச்சுமைகளுடன்

நிலா முகம் காண

நிழலில் கரை பொழுதாய்

அரளி  விதை தேடும்

ஆத்ம காதல்

வலிக்கும் அவன் உள்ளம்

வரைந்த நாளை எண்ணி

துடிக்கும் இதயத்திடம்

சொந்த உயிரும்  கடன்  கேட்கும்

சொர்ப்பனத்தில் எல்லாமாய்

இருந்த பொன் நாட்கள்

அர்ப்ப அமைதியினால்

அகல வாய்திறக்கும்

வித்தகியே இத்தூரம்

போதும் என்றேன்

ஒப்பாரிகளின் சங்கமத்தில்

எல்லாப்பிறப்பும் எழும்
யோனித் துவாரதின்
வாசலில் இருந்து

நான்கரைக் கோடியும்
நானே கருவாவேன்
என்பதைப்போல

நீந்தும் உலக வாழ்வில்
நிலைக்காத பிறப்புடன்
போட்டி தொடங்குகிறது

ஆயிரம் யானையிலும்
அதன் பலம் அதுவே உணரும்
என்ற நியதியிலும்

உடைக்கப்படாத பூவிலங்கு

நாங்கள் வாயை
மூடிக் கொண்டிருந்தால்
இந்தப் பாடலை இசைப்பது யார்

ஆணும் பெண்ணும்
இந்தப் பாடலை இசைப்பதற்காகவே
படைக்கப் பட்டிருக்கிறார்கள்

நீ எனக்குள் நீரானாய்

மனக் குமுறலால்
வாசல் உடைக்கப்பட
கண்களுடன்
அணைக்க முடியாது
தவற விடப்பட்ட என் கருவறைக்கு

பிறப்பையும் இறப்பையும்
சமனாக எண்ணும்
எண்ணத்தை
தனிமையும் பிரிவும்
ஏக்கக் கடலில் ஆழ்த்தி விட்டது